Jantzi beltz bi

4

Izenburua: Jantzi beltz bi
Idazlea: Josu Penades
Argitaletxea: Alberdania
Urtea: 2009

1930-40ko hamarkadetariko batean jaiotako ama baten ahotsa da de profundis honetan entzun daitekeena. Drogak irentsi dion alabarenganako enpatiaz heltzen dio itxaropenik ezaren aurkako borrokari bere bizitzako azken hilabeteetan.

Euskal Herrian drogak harrapaturiko lehenengo belaunaldikoen ama baten kontakizun jariotsu honetan, bizitzea egokitu zaion mundura —dena dela garaia zein lekua— moldatzen jakin ez duenaren bizikizunak aurki daitezke.

4
Iruzkina idatzi

avatar
4 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
4 Comment authors
Burlata 17.1Lesaka 30.1NeuGetxo 50.2 Recent comment authors

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  Subscribe  
Berriena Zaharrena
Harpidetu
Neu
Neu

Institutuan irakasleak liburu hau irakurtzeko gomendatu zigun, eta hiruzpalau lagunek irakurri arren, denoi gustatu zaigu. Niri, pertsonalki, oso eleberri sakona iruditu zait. Eta hunkigarria batez ere Teresak alabarekin bizitakoak kontatzen zituen ataletan; alaba ikusteko nahiak, eta horrek sorturiko beldurra eta tristura adierazten diren zatietan hain zuzen. Baita, laguntzeko desioa eta ezintasuna aditzera ematen zituenean. Badira nahiko hilabete irakurri nuela, eta ez ditut gertaerak zehazki gogoratzen, baina badakit alabaren istorioak interesa piztu zidala eta azkenean zer gertatuko ote zen jakiteko gogoz gelditu nintzela. Besterik gabe, asko gustatu zitzaidala errepikatzen dut.

Lesaka 30.1
Lesaka 30.1

Haria: Teresa, ama, azkenekotan da, minbiziak jota. Eta amak alaba falta du, alaba, bakarra eta kuttuna, Almike; drogak eraman zuen neska etxetik, auskalo nongo bazter ilunen batera. Bere bizitzaren azken egunak alabari eskeintzen dizkio amak, alaba non ikusiko, alabari idazten, alaba obsesio. Bermeon girotua, autorea bera ere bermeotarra, Teresa arratzaleen emazte, saregile, ama…doike, Bermeora drogak eramandako sarraskia kontatu nahi izan digu autoreak, eta galdutako gazte horiek eta horien bakoitzaren amak eginiko kalbario bidea. (Senarra, semeak… gizonezkoak bidelagun isil eta hutsalak dira istorio honetan). Gogorra, gordina, garratza: hala iduritu zait kontakizuna. Eta kontatzeko era bera ere, latza, beltza. Liburuaren izenburutik hasita,… Gehiago irakurri

Burlata 17.1
Burlata 17.1

Teresari, istorioko protagonistari, bizitzeko urtebete eskas gelditzen zaio. Droga munduak Almike alaba irentsi du; duela 8 urte desagertua dago amarentzat. Teresak, hil baino lehen alabarekin hitz egin nahiko luke, baina hori ezinezkoa izango dela badakienez, zerbait idatzita uztea erabakitzen du, Almilke noizbait etxera itzultzen bada irakurtzeko aukera izango duenaren itxaropenaz. Ume eta gaztaroko oroitzapenak eta hil baino lehen bete nahi dituen asmoak ipintzen ditu amak paperetan, baina batez ere SENTIMENTUZ idazten du; lasaitasunez, alabak hartu zituen erabakiak epaitu gabe. Idazleak abilezia ikaragarria dauka protagonistaren sentimenduen mundu barruraino ailegatzeko eta guri hain ongi helarazteko; Teresa emakume eta AMA dela eta idazlea… Gehiago irakurri

Getxo 50.2
Getxo 50.2

Oso lan ona egin du Josuk. Joan den hilabete irakurri dugu liburu hau, Uribe Kosta Irakurle Txokoan, eta Getxora etorri ere egin zen Josu. Eta hitzordua primeran izan da.Sentimentu betetako liburu hau asko gustatu zait. Teresa, hiltzeko zorian dagoenez, bere alabari hiz egiten hasi da. Bere sentimentua, beldurrak, oraimenak eta bere bizitza kontatu dio. Alde berean, bere asken soineko beltza prestatu du, eta beste bat, berdi-berdina, bere alabarentzat… Primeran!!